ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΘΕΟΔΩΑΚΑΚΗ - ΚΑΛΑΜΑΤΑ NEWS - ΚΑΛΑΜΑΤΑ NEWS

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΘΕΟΔΩΑΚΑΚΗ

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΘΕΟΔΩΑΚΑΚΗ

Share This
Όταν ένας αξιόλογος άνθρωπος φεύγει από την ζωή συ­νηθίζεται από τους αρχαιοτάτους χρόνους, να εκφωνείται επικήδειος λόγος σχετικά με την ζωή» τη δράση και την προ­σφορά του αποδημήσαντος.
Οι πρόγονοι μας από αρχαιοτάτων χρόνων πίστευαν ότι η αρετή, η τιμιότης και η προσφορά, πρέπει να βραβεύονται! γιατί όπου βραβεύεται η αρετή, εκεί ξεφυτρώνουν άριστοι άνθρωποι. Ο Περικλής στον επιτάφιο αναφέρει " οίς γάρ αρετής αθλα μέγιστα κείνται τήδε και άριστοι άνδρες ανα­φύονται".
Και επειδή ο αγαπημένος μας Κώστας ήταν ένα αξιόλογο άτομο, γεμάτο προσφορά και καλο­σύνη, αξίζει να πούμε δύο λόγια αντάξια της μεγαλοσύνης της. Τον γνώριζα από την Αθήνα εκεί με τα εναλλακτικά ραδιόφωνα της ελεύθερης ραδιοφωνίας, τα περιοδικά γνώμης, το μεράκι του δημιουργού που μεταμόρφωσε την εικόνα σε συναίσθημα...
Γνωρίζω ότι η στιγμή είναι κρίσιμη και δύσκολη. Γνωρίζω το άγχος την λύπη και την κούραση των συγγενών της και όλων μας και θα φροντίσω να είμαι σύντομος.
Είμαστε ένα χρόνο μετά όλοι σήμερα εδώ. Οι συγγενείς σου, οι φίλοι σου και όσοι είχαν την τιμή και την ευτυχία να σε γνωρίσουν, για να αποτίσουμε φόρο τιμής και εκτίμησης σε σένα αλησμόνητε...
Ήρθαμε να ρίξουμε το δάκρυ μας για τον άδικο, τον αναπάντεχο και πρόωρο χαμό σου.
Θα μπορούσε κανείς να μιλάει, ώρες για το μεγαλείο της ψυχής της, την καλοσύνη και τις αρετές της. Αλλά οι στιγμές είναι για όλους μας δύσκολες και εγώ που είχα την μεγάλη τιμή και την μεγάλη ευθύνη να δουλέψω κοντά σου, βρίσκομαι απροετοίμαστος και σε δυσκολία να πώ περισσότερα, διότι φοβούμαι μήπως με τα φτωχά μου λόγια δεν αποδώσω τα πρέποντα και σμικρύνω το μεγαλείο της. Για όλους ο χαμός του είναι κάτι το αβάσταχο. Αλλα τι να πει κανείς και πώς να παρηγορήσει την χαροκαμένο σύζυγό της, τα παιδιά της και όλους τους συγγενείς της.
Το μόνο που μπορούμε είναι να στραφούμε πρός τον Κύ­ριο και να τον παρακαλέσουμε με αυτά τα λόγια" Σύ κύριε που κόσμους κυβερνάς, Σύ που είσαι η πηγή της αγάπης της δικαιοσύνης της αλήθειας και της ευσπλαχνίας, ρίξε το βλέμμα σου εδώ στην κρίσιμη αυτή ώρα. Δώσε Κύριε κουράγιο και δύναμη στην χαροκαμένο σύζυγο, στα παιδιά της και στα αδέλφια της να συνεχίσουν την ζωή και στείλε σ" αυτούς την εξ ύψους παρηγορία. Γιατί ποιά άλλη παρηγοριά για αυτούς απομένει, εκτός από την δική Σου, αφού μιά τέτοια ανεπανάληπτη, αναντικατάστατη και άξια σύζυγο και μητέρα έχασαν» όπως λέει ο υμνωδός.
ΦΙΛΕ ΚΩΣΤΑ
Η ώρα αυτή είναι δύσκολη, ο πόνος βαρύς και ασήκωτος. Ποτέ στη ζωή μου δεν σκέφτηκα ότι θα βρισκόμουν σε αυτή τη θέση, να είμαι αναγκασμένος να αποχαιρετίσω ένα φίλο, ένα άριστο συνεργάτη, ένα πραγματικό οικογενειάρχη. Ναι Κώστα, είναι οδυνηρό για όλους εμάς, να αποδεχθούμε και να ζήσουμε με αυτή την απώλεια.
Πριν ένα χρόνο η οικογένειά σου, οι φίλοι σου, οι συγγενείς σου και η μεγάλη σου οικογένεια των μέσων που υπηρέτησε, αποχαιρετούν το μάταιο και ταλαιπωρημένο σώμα σου. Σήμερα, δεν αποχαιρετούμε τη ψυχή και το πνεύμα σου. Όχι φίλε, δεν έφυγες, δεν μπορείς να φύγεις. Είσαι εδώ, ανάμεσά μας και θα ζεις καθημερινά μαζί μας, μέσα από τις αναμνήσεις, τις νουθεσίες, τους αγώνες, τις παρεμβάσεις, τους χειρισμούς και τις αποφάσεις σου. Το έργο και η μορφή σου δεν μπορούν να σβήσουν ποτέ.. Πάντα πρώτος στις δύσκολες αποστολές, σ΄ ένα αγώνα μεταξύ του ανέφικτου και του εφικτού.
Έμεινες φίλε μου μέχρι το τέλος αναλλοίωτος και αυθεντικός. Απόλυτος αλλά και δίκαιος. Σταθερός και ευρηματικός. Ειλικρινής και διορατικός Παθιασμένος με τη ζωή και την μεγάλη σου αγάπη. Ελεύθερο πνεύμα, χωρίς φραγμούς. Έτοιμος να ακούσεις, να συζητήσεις, αλλά και να αναλάβεις το κόστος και τις επιπτώσεις των αποφάσεών σου. Δε σε φόβιζε ο δρόμος, αυτό που σε ένοιαζε ήταν ο τελικός προορισμός και ο στόχος.
Και σε αποδέχτηκα φίλε, όπως με αποδέχθηκες και εσύ. Αποδέχθηκα ένα άνθρωπο ευθύνης και δημιουργικότητας που κατάφερε στη ζωή του να κερδίσει τον σεβασμό και την αναγνώριση εχθρών και φίλων. Ένα άνθρωπο που πετούσε ψηλά, γι΄ αυτό έβλεπε μακριά.
Να είσαι σίγουρος ότι κοντά σου γίναμε καλύτεροι άνθρωποι. Αντίο ας είναι ελαφρύ το χώμα της Καλαμάτας που σε σκεπάζει..
Από την εκπομπή 'ΠΡΩΙΝΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ' του Παλμός 90,5 κάθε πρωί 8-9

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Post Bottom Ad

Responsive Ads Here

Pages